Verplichte Opname Verslaafde Minderjarige

foto: leahnoelphoto

Vraag aan het D66, GL, de PvdA en de SP (kamerlid Koser Kaya, kamerlid Voortman, kamerlid Bouwmeester en kamerlid Kooiman)
Kan er nu niet eindelijk iets worden gewijzigd in onze wetgeving? 25 jaar geleden raakte mijn broer verslaafd toen hij een jaar of 14,15 was. Mijn moeder zat met haar handen in het haar. “Hij moet zelf willen”, zeiden instanties als mijn moeder vroeg of het niet mogelijk was hem op te laten nemen. Nu ben ik zelf moeder van twee tienerzoons waarvan er één sinds zijn 13e (!) verslaafd is. Wat zeggen instanties? “Hij moet zelf willen”. Er zijn duizenden ouders die machteloos en lijdzaam toekijken hoe hun kinderen zichzelf ten gronde richten met de slow suïcide die drugsverslaving heet. De oplossing is er! Kinderen kunnen niet omgaan met alcohol en drugs en dus moeten ze hiertegen en tegen zichzelf beschermd worden. Ik pleit voor gedwongen opname en “zachte” maar verplichte behandeling totdat ze genezen zijn. Helaas kunnen de machteloze, radeloze ouders de wetgeving niet veranderen, maar de politiek kan dat wel! Daarom vraag ik u … help deze ouders, maar vooral de kinderen. Zij zijn onze toekomst!

Antwoord van de SP (22/5, kamerlid Kooiman)
Wat een enorm heftig verhaal, ik kan mij goed voorstellen dat u met uw handen in het haar zit. Wat machteloos moet het voelen om telkens bij instanties te horen te krijgen dat verplichte opname niet mogelijk is. Wat de afweging is geweest van die instanties weet ik niet en kan daar moeilijk over oordelen. Wat ik wel weet is dat we in Nederland twee wetten hebben die het mogelijk maken om jongeren gedwongen behandeling op te leggen, zoals u ook aan de politiek vraagt. Zo is er de wet BOPZ. Die wordt gehanteerd door GGZ instellingen. En de wet kinderbeschermingsmaatregelen, die wordt gehanteerd in de jeugdzorg. Beide wetten geven de mogelijkheid om jongeren, wanneer zij zelf niet willen maar hun ontwikkeling wel gevaar loopt, gedwongen behandeling op te leggen. De praktijk is wel dat er terughoudend wordt omgegaan met gedwongen opname van jongeren. Wat begrijpelijk is, kinderen en jongeren opsluiten doe je niet zomaar. Gedwongen opname kan dus, de wet is er. Maar het belangrijkste is dat uw zoon nu de hulp krijgt die nodig is. Als ik u mag adviseren zou ik een advocaat ( juridischloket ) inschakelen die met u naar de mogelijkheden kijkt. Of schakel de deskundigheid in van bijvoorbeeld het Advies en Klachtbureau Jeugdzorg of Zorgbelang Nederland. Ik hoop dat u hier mogelijk wat aan heeft. De wet is er namelijk, maar het gaat er wel om dat u de hulp krijgt die nodig is. Ik wens u heel veel sterkte en succes toe.

Antwoord van de PvdA (23/5, kamerlid Bouwmeester)
Als woordvoerder verslaving heb ik uw vraag ontvangen en beantwoord ik hem graag. Wat ontzettend triest is uw situatie. Uw onmacht kan ik mij heel goed voorstellen. Helaas hoor ik deze verhalen vaker. Ik ben van mening dat preventie en zorg voor jong verslaafden echt kan en moet verbeteren. De wet moet worden aangepast, maar ook in de praktijk moet er eerder hulp worden geboden. Graag hoor ik uw persoonlijke verhaal, dan kan ik kijken of de voorstellen die ik binnenkort namens de PvdA doe, aansluit op uw vraag. Ik hoop daarom dat u een afspraak met mij wil maken.

Antwoord van D66 (8/6, kamerlid Koser Kaya)
Ik begrijp de onmacht die u voelt in deze situatie. Het lijkt mij heel moeilijk om in deze situatie passende hulp te vinden. Ik probeer u wat op weg te helpen. Misschien hebben de instellingen voor verslavingszorg gelijk: motivatie om van de drugs af te komen is een belangrijke succesfactor voor het slagen van de behandeling. Echter, u bent niet bij machte om uw zoon hiervoor te interesseren of te motiveren. Uw zoon verkeert in een vicieuze cirkel. Hij vormt (zeker op de langere duur) een gevaar voor zichzelf en wellicht ook voor anderen. De wet kinderbeschermingsmaatregelen biedt geen directe mogelijkheid tot een gedwongen opname van uw zoon. Deze wet focust zich op de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van minderjarigen in gevallen waar dit nodig wordt geacht. Deze wet gaat niet over de behandeling zelf. En om die behandeling gaat het wel in het geval van uw zoon. De wet BOPZ biedt daarentegen wel mogelijkheden. Kinderen vanaf 12 jaar kunnen, wanneer zij een gevaar voor zichzelf of hun omgeving vormen, gedwongen opgenomen worden. De ouder of een andere betrokkene kan de burgemeester om een In Bewaring Stelling (IBS) vragen. Die besluit tot een IBS en die IBS wordt door een onafhankelijke rechter getoetst. Ik zou u willen adviseren hier hulp bij te zoeken, bijvoorbeeld van bureau Jeugdzorg. Er is u alles aan gelegen om uw kind te helpen weer op een gezonde manier aan het leven deel te nemen. Dat kunnen hulpverlenende instanties niet negeren. Rest mij u veel sterkte toe te wensen de komende tijd.

Antwoord van GL (5/7, kamerlid Voortman)
Wat een ontzettend nare situatie. Ik kan me uw gevoel van radeloosheid en verdriet erg goed voorstellen. In de reactie op de antwoorden van de Kamerleden geeft u aan dat de bestaande wettelijke mogelijkheden niet werken. Het is lastig om te oordelen waar dit precies aan ligt, omdat wij uw precieze situatie en de afwegingen van de hulpverlening niet kennen. Het kan gebeuren dat mensen tussen wal en schip belanden, maar dit zou natuurlijk nooit het geval mogen zijn. Ik begrijp goed dat u uw zoon graag (verplicht) onder behandeling wil stellen. In Nederland wordt inderdaad terughoudend omgegaan met gedwongen opname. Er zijn echter wel wetten die het mogelijk maken jongeren te verplichten behandeling te ondergaan, wanneer zij een gevaar vormen voor zichzelf. Mijn collega’s van SP en D66 hebben de mogelijkheden al duidelijk toegelicht. Ik sluit me graag aan bij het advies van mevrouw Kooiman om alsnog een advocaat in te schakelen via het juridisch loket. Ik hoop dat u zo snel mogelijk de hulp krijgt die uw zoon nodig heeft en wens u heel veel sterkte toe.